SITE MENU (UPDATED 26.07.2017)

Use search function please. All the info found with Ł - refers to this site

ARCHEOLOGIA WOJSKOWA
Krzysztof Szczegłow. Bagnet austro-węgierski, 1867-1918

Bagnety systemu Mannlicher wyjęte z pochew: od lewej - bagnet wz. 1880 do karabinu wz. 1890; bagnet wz. 1888 do karabinu wz. 1888 i 1890; bagnet wz. 1895 do sztucera wz. 1895; u dołu bagnet wz. 1873/81 do karabinu wz. 1886. Na ostatnim, widać charakterystyczne uszkodzenie na jakie były narażone, noszone na pasach w warunkach polowych, puste, długie pochwy

W końcowej dekadzie XIX w. powstała ostatnia konstrukcja Mannlichera - karabin wz. 1895. Opracowano do niego nowy bagnet, różniący się znacznie od swych poprzedników inną konfiguracją głowni. Była ona ustawiona ostrzem ku lufie, co ułatwiało zadawanie pchnięć od dołu. Bagnet ten oznaczony wz. 1895, mimo iż jego długość głowni nawiązywała do poprzednich (248 mm), charakteryzuje się wysmukłym kształtem rożnym na pierwszy rzut oka od bagnetów wz. 1880 i 1888. Kbk- ztucery wz. 95 jako pierwsze wyposażono w bagnet.

Warto przy okazji podać garść liczb pokazujących wielkość produkcji Mannlicherów wz. 1895. Wytwórnia w Steyer (OE-WG) wyprodukowała 2.541.783 karabiny oraz 196.400 karabinków i sztucerów. Filia budapesztanska Femaru Fegyver es Gepgyar (FG-GY) - wyprodukowała odpowiednio 349.355 oraz 505.937 sztuk tej broni. Łącz nie wyprodukowano więc 3.593.475 sztuk, co dodając 10 nadwyżki magazynowej, daje około 4 min sztuk bagnetów wz. 1895. Jest to potężna ilość i dlatego też są one tak popularne na rynku kolekcjonerskim.

Front serbski, sierpień 1914. Grupa żołnierzy z jednostki strzelców górskich. Na pasach bagnety Mannlicher wz. 1895, pochwy malowane na czarno. Świadczy to o rozpoczęciu przemałowywania pochew dopiero w trakcie trwania wojny

1895-1914

Ostatnim typem bagnetu austro-węgierskiego był bagnet wz. 1912, opracowany do karabinu Mauser wz. 1912 (tzw Mauser meksykański, określany również jako wz. 1914) o długości głowni 252 mm. Produkcja austro- węgierskich Mauserów nie była duża stąd można przypuszczać, że ilość bagnetów wz. 1912 nie przekroczyła kilkuset tysięcy sztuk. Wiadomo, że po zakończeniu I wojny światowej sprzedano do Meksyku 66.979 sztuk karabinów.

W tym miejscu należy na zakończenie zasygnalizować, że wszystkie bagnety austro-węgierskie, prócz bagnetu wz. 1912 występowały w dwóch wersjach: żołnierskiej i podoficerskiej. Te ostatnie, wz. 1880, 1888 i 1895, posiadały jelec zagięty ku głowni, podobnie jak bagnety typu Werndl oraz ruchomą klamerkę umocowaną do głowicy, która służyła do przewleczenia taśmy temblaka dystynkcyjnego, zapętlanego następnie na jelcu.

Charakterystyka bagnetów

Bagnety tulejowe

- Bagnet wz. 1854 do kb Wanzla, kal. 13,9 mm

Tuleja posiada charakterystyczny spiralny wpust na początku którego jest mostek ułatwiający nasadzenie bagnetu na lufę i jednocześnie pełniący rolę wzmocnienia. Blokada za pomocą pierścienia środkowego. Głownia typu kłującego z wystającymi ośćmi. Całość polerowana. Pochwa wykonana z czarnej skóry; okucia stalowe wpuszczone do wewnątrz. Bagnet ten wraz z karabinem znajdował się na uzbrojeniu piechoty a później wycofano go z pierwszej linii dla jednostek Obrony Terytorialnej.

Miejsce bagnetu w ekwipunku żołnierza C i K piechoty w okresie 1914-1918. Na pasie głównym z klamrą mosiężną znajdują się dwie ładownice dla piechoty wz. 95, łopatka piechoty w pokrowcu oraz pochwa od bagnetu wz. 1880 (na żabce) który nałożony jest na lufę karabinu Mannlicher wz. 1890. Przy łopatce położony jest chlebak

- Bagnet wz. 1854 do kbk Wanzla, kal. 13,9 mm

Tuleja identyczna jak w bagnecie poprzednim; blokada pierścieniem dolnym. Głownia typu siecznego z obustronnym zbroczem. Całość polerowana. Pochwa skórzana, czerniona; okucia stalowe, polerowane. Bagnet wraz z kbk używany przez kawalerię i artylerię. Później przekazano je do jednostek fortecznych i szkolnych.

- Bagnet wz. 1867 do kbk wz. 1872, kal. 11 mm

Tuleja identyczna jak w bagnetach poprzednich; blokada pierścieniem środkowym. Głownia typu kłującego o przekroju krzyżowym. Całość polerowana. Pochwa jak we wzorach poprzednich. Bagnetu tego używano również do kbk Frühwirth wz. 1872 syst. Kropatschek oraz kbk wz. 1878 i 1881. W broń tę uzbrojona była m.in. Żandarmeria Wojskowa oraz jednostki Obrony Terytorialnej Tyrolu

Bagnety Werndl

- Bagnet wz. 1867 do kb wz. 1867, kal. 11 mm

Rękojeść stalowa z moletowanymi okładzinami z utwardzonej skóry, mocowanymi 4 nitami stalowymi bez podkładek. Jelec stalowy, zagięty ku głowni a na jego pierścieniu umieszczona jest charakterystyczna dla tego bagnetu gałka. W głowicy zatrzask blokujący z płaską sprężyną mocowaną śrubą do rękojeści. Grzbiet rękojeści i głowicy wyprofilowany do kształtu lufy. Głownia stalowa typu jatagan z obustronnym zbroczem; brak progu; sztych grzbietowy. Części stalowe polerowane. Pochwa stalowa, malowana na czarno.

/ page 7 from 14 /

We have much more interesting information on this site.
Click MENU to check it out!

cartalana.com© 2013-2017 mailto: koshka@cartalana.com

Google+